|
2012-05-21 | Pekin 19°C  Wiatr: płd.-wsch. z szybkością 6 km/h |
| Rejestracja firmy |
Założenie firmy na terenie Chin jest bardziej skomplikowane niż w Polsce.
Znajomość zasad biznesowych,
regulacji i przepisów wewnętrznych będzie z pewnością bardzo pomocna przy wyszukiwaniu odpowiedniego partnera biznesowego oraz miejsca pod budowę fabryki.
Wysokość wkładu własnego potrzebnego do rozpoczęcia działalności gospodarczej uzależniona jest w dużej mierze od miejsca realizacji inwestycji (np.
miasto lub strefa),
jak również od typu podmiotu prawnego,
a więc rodzaju wykonywanych usług (czy jest to firma prywatna,
pośrednictwo,
czy np.
sprzedaż gotowych towarów).
Zakładając firmę można wybrać pomiędzy rejestracją spółki polsko-chińskiej lub rejestracją firmy niezależnej,
kontrolowanej w 100% przez inwestora.
Rejestracji dokonuje się w Miejskiej Administracji Przemysłu i Handlu w danym okręgu.
Do rejestracji firmy potrzebne są następujące dokumenty: potwierdzenie stanu konta bankowego z kraju pochodzenia inwestora,
dokument stwierdzający tożsamość osoby prawnej potwierdzony w Ambasadzie Republiki Chińskiej.
Minimalna wysokość inwestycji w przypadku firmy prywatnej wynosi 1.000.000 RMB (147 tys.
USD).
Minimalny koszt potrzebny do rejestracji fabryki czy linii produkcyjnej jest jednak dużo wyższy i wynosi 5.000.000 RMB (733 tys.
USD).
Aby wybudować fabrykę wymagane są dodatkowe dokumenty w postaci m.in.: dokumentu zakupu lub wynajmu ziemi albo atestów ekologicznych spełniających wymogi danego okręgu (poziom zanieczyszczenia,
hałasu etc.).
W celu założenia spółki jeden ze wspólników musi być obywatelem Chin.
Jego udział w spółce jest uzależniony od wielkości inwestycji każdej ze stron.
Plusem tego typu rozwiązania jest niższy koszt wkładu własnego,
potrzebnego do zalegalizowania firmy.
Minusem jest zaś ryzyko biznesowe związane z długoterminową współpracą pomiędzy partnerami.
Współpraca ta wiąże się bowiem z dużym ryzykiem,
związanym np.
kopiowaniem pomysłów partnerów lub rozpadem spółki.
W większości sytuacji straty ponosił inwestor zagraniczny.
W przypadku dokonywania inwestycji prywatnej minusem są wysokie koszta wkładu inwestycyjnego,
jak również ograniczenia prawne,
tj.
brak pomocy rządowej w postaci zwrotu podatku eksportowego,
czy dotacji inwestycyjnych,
itp.
Dobra stroną inwestycji prywatnej jest z kolei bezpieczeństwo oraz kontrola nad całą inwestycją,
za którą odpowiedzialny jest wyłącznie zagraniczny inwestor.
|
|
